Niepokalanów, 11 XII 1938
Maryja!
Drogie Dziecko!
Nie smuć się ociężałością, nie smuć się nawet upadkami. Jeden akt miłości, jeden akt strzelisty wystarczy, by zmyć całą górę win. Dziecko Drogie, chorobą bardzo dużo przyczyniasz się do zdobycia całego świata i każdej duszy z osobna dla Niepokalanej, a przez Nią dla Najśw[iętszego] Serca Jezusowego. Więc raduj się, że dla Niej wiele zdziałać możesz. I brata Cyryla też do radości pobudzaj. Niech całe otoczenie, wszyscy, co się z Tobą stykają w jakikolwiek sposób, wynoszą z tego kontaktu z Tobą pokój i wesele ducha w Niepokalanej. Ona Cię nauczy, jak to się robi w poszczególnych wypadkach.
Więc ciesz się, Drogie dziecko. Świadomość, że całkowicie do Niepokalanej należymy, niechaj nas napawa radością bezbrzeżną.
Na rachunek sumienia szczegółowy nadal pogoda i wesele w Niepokalanej.
Poleć i mnie czasem Niepokalanej
br. Maksymilian M-a Kolbe
[Dopisek] Serdeczne pozdrowienia dla br. Cyryla.
br. Maksymilian
[Adres] Br. Filoteusz Mucha, Świder. Majowa 12, Dom Zdrowia.
Przypisy
[1] OMK powraca tu do tzw. tezy franciszkańskiej - zob. Pisma OMK I, 21.
[2] tj. Międzynarodowe kolegium Serafickie w Rzymie.
[3] OMK ma na myśli Niepokalanów.
[4] tj. 8 XII 1938 r.
